Variant Mini
2017 EgJo
Reis verslagen EgJo
Reisverslag Frankrijk Invasiestranden 8-05-2019 tot 7-06-2019
week 4
 

6652 km
 
 
Maandag 26 mei 2019
We zijn vandaag naar Mont Saint-Michel geweest. Vlakbij Mont Saint-Michel ligt 1 km ten noorden van de plaats Huisnes-sur-Mer de Duitse begraafplaats Mont-de-Huisnes. Deze begraafplaats (Kriegsgräberstätte) ligt op een 30 meter hoge heuvel. De begraafplaats wijkt af van andere begraafplaatsen omdat de doden hier zijn samengebracht in grafkamers, die een cirkel vormen met een doorsnede van 47 meter. Elke grafkamer bevat 180 doden. In totaal zijn er 11.956 graven op deze begraafplaats. Ja hier wordt je even stil.
Hierna zijn we doorgereden naar Mont Saint-Michel. Heleaas mogen er nu geen honden meer komen, maar die kun je, voor de oversteek naar de rosts, tegen betaling van € 8,50 achterlaten in een kennel. Vervolgens wordt je met een bus naar de ingang van Saint Mont-Michel gebracht. We zijn de nauwe straatjes doorgelopen tot aan de abdij en hebben de abdij en de kerk bezocht, wat zeer zeker de moeite waard is. Hierna nog even een stuk over de muur langs het plaatsje gelopen en weer met de bus terug.
Woensdag 29 mei 2019
We gaan vandaag naar de Batterij Allemande de Longues-sur-Mer. Longue
Geschiedenis:

De batterij van Longues-sur-Mer was een verdedigingswerk nabij Longues-sur-Mer, aan de kust van Normandië, en was onderdeel van de door Duitsland gebouwde Atlantikwall tijdens de Tweede Wereldoorlog. De batterij werd gebouwd vanwege een dreigende geallieerde invasie. De batterij staat ongeveer 450 meter van de kust, halverwege tussen Port-en-Bessin en Arromanches en acht kilometer ten noorden van Bayeux.
Met de bouw werd in september 1943 begonnen en in april 1944 was het complex voltooid. De batterij, gebouwd en bemand door manschappen van de Kriegsmarine, was onderdeel van de Wehrmacht en omvatte vier 150mm scheepskanonnen van Krupp, elk beschermd door stevige M-272 kazematten. De wanden en het dak waren van gewapend beton met een dikte van twee meter. Aan de achterkant van elke kazemat was een ruimte voor de manschappen en de opslag van munitie. Bij de kust, centraal gelegen op 300 meter voor de vier kanonnen, bevond zich de Leitstand Type M-262 vuurgeleidingsbunker die de coördinaten opnam en doorgaf aan de schutters van de vier kanonnen. De batterij telde een vaste bemanning van 180 man. Verder was er in de buurt een infanteriebataljon aanwezig dat ingezet kon worden bij een eventuele aanval over land.
Hierna rijden we door naar de Batterij van d’Azeville.
Geschiedenis:
De batterij van Azeville was bewapend met vier 105 mm Schneider 331 kanonnen van Franse makelij, die werden beschermd door kazematten. De kazematten, waren door de Duitsers gecamoufleerd als woningen. Opmerkelijk zijn de extra uitgesneden delen in de kazemat, wat voor een groter bereik van de kanonnen moest zorgen. Hierdoor konden de kanonnen zelfs het zuidpunt van Utah Beach kunnen treffen. Bij het complex lagen ook enkele kelders en munitieopslagplaatsen. De gebouwen waren allemaal met elkaar verbonden via een ondergronds gangenstelsel. Er was een garnizoen gevestigd van driehonderd man, dat sinds februari 1944 onder leiding stonden van luitenant Kattnig. Ondanks veelvuldige bombardementen in het voorjaar van 1944 en een zwaar bombardement in de nacht voor de geallieerde landingen, bleven de kanonnen operationeel. In de nacht van 5 op 6 juni 1944 werd de batterij van Azeville aangevallen door Amerikaanse parachutisten. Er braken bij de batterij enkele hevige gevechten uit en de Amerikanen moesten zich terugtrekken. In de morgen van 6 juni 1944, konden de kanonnen van de batterij op Utah Beach gericht worden. De batterij van Azeville werd door de Duitsers zwaar verdedigd. Het dwong de Amerikanen om via een andere kant aan te vallen. Vanaf zee trof de USS Nevada een kazemat midden in de opening en schakelde het materieel en de bemanning daarmee uit. Op 8 juni nam de batterij van Azeville de batterij van Crisbecq op verzoek van de commandant aldaar onder vuur, om zo de geallieerde omsingeling troepen daar te verbreken, maar na zware gevechten moest het Duitse garnizoen op 9 juni de batterij toch opgeven.
Na deze rondleiding met een audiogids waarbij je door de onderaardse gangen loopt die een totale lengte hebben van 350 meter gaan we verder naar

Sainte Mére-Eglise
Geschiedenis:

Sainte-Mère-Église werd op 6 juni 1944 bevrijd door luchtlandingsdivisies van de 82ste divisie en was, ondanks de hardnekkige legendes, niet het eerste dorp dat werd bevrijd. Die eer valt te beurt aan Ranville dat door Britse parachutisten werd bevrijd. In Sainte-Mère-Église staat een museum gewijd aan de parachutisten die voor de invasie in het gebied sprongen. Ook hangt er aan de kerk een parachutistenpop, ter herinnering aan parachutist John Steele, die met zijn parachute aan de toren bleef hangen. Hij werd onder vuur genomen door de Duitsers en overleefde door zich dood te houden.
Vrijdag 313 mei 2019
Vandaag gaan we naar Arromanches-Les-Bains. Arromanches-Les-Bains staat mede bekend om de Mulberryhaven die in 1944 na de landing in Normandië werd aangelegd.
Geschiedenis:
Deze haven bij Arromanches-les-Bains was nodig om na de invasie de geallieerde troepen te kunnen blijven bevoorraden en groot materieel aan land te kunnen brengen. Hiervoor was het nodig dat schepen met een grote diepgang konden aanmeren. De bestaande zeehavens in Normandië waren moeilijk in te nemen en zouden naar verwachting ook door de Duitsers onklaar worden gemaakt. De haven functioneerde goed maar werd na enkele dagen (19 juni 1944) geteisterd door een zware voorjaarsstorm welke drie dagen aanhield. Hier was de Mulburryhaven niet op berekend. Gelukkig was de schade te herstellen waardoor deze een belangrijke bijdrage heeft kunnen leveren bij de bevoorrading van de manschappen. In Arromanches-les-Bains is een museum gevestigd dat door middel van maquettes en films een goed beeld geeft van deze tijdelijke haven tijdens de Tweede Wereldoorlog. De haven bestaat niet meer, maar een deel van de caissons is voor de kust blijven liggen. Ook bevindt zich in Arromanches-les-Bains een bioscoop waar in een cirkel van 360 graden de invasie van 6 juni 1944 is een soort van documentaire wordt vertoond. Een heel indrukwekkende film.